เธอบอกขอพักสักเดือนครึ่ง ขอพักถึงปี ๒๐๑๐

เพื่อทำโปรเจคจบให้เสร็จ

 

ฉันกลับรู้สึกเหมือนคำๆ นี้เป็นคำบอกเลิกมากกว่า..

และฉันก็ยังแอบหวังอยู่ลึกๆ ว่าเธอจะกลับมาหาฉันเร็วกว่านั้น..

แอบหวังว่าเธอแค่เศร้าจากการที่เห็นเพื่อนประสบความสำเร็จได้รับปริญญา แต่เธอยังอยู่ที่เก่า

เท่านั้น...

 

ก็ได้แต่หวังลึกๆ  ว่าเธอจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม เราจะอยู่ข้างกันเหมือนเดิมนะ...

 

ฉันยังรัก...

ฉันยังคิดถึง...

ฉันยังเป็นห่วง...

 

 

...เธอ... 

 ฉันเคยเกือบพลาดสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิต
หากในวันที่ฉันล้มอยู่ ไม่มีหนึ่งใจของเธอ
ฝันคงจบ หลายสิ่งที่ดีคงหมดทางได้เจอ
หนึ่งกำลังใจที่ยิ่งใหญ่ ไม่ลืมได้เลย...

ขอบคุณที่รักกัน...
ขอบคุณทุกครั้งที่คอยกอดฉัน
ในวันที่ปัญหา ถาโถมเข้ามาใส่
จะตอบแทนความรัก ที่ฉันได้จากเธออย่างไร
ก็รู้ดีว่าไม่พอ แต่ขอทำให้ดีที่สุด

สักวันหนึ่งฉันอาจต้องล้มลงอีก ใครจะรู้
แต่ถ้าเธอไปด้วยกันอยู่ ก็ไม่หวั่นกลัวเท่าไร
เรื่องบางอย่าง ฉันอาจได้เคยพูดบอกเธอออกไป
แต่อีกมุมนึงของหัวใจ ไม่เคยพูดเลย

ขอบคุณที่รักกัน...
ขอบคุณทุกครั้งที่คอยกอดฉัน
ในวันที่ปัญหา ถาโถมเข้ามาใส่
จะตอบแทนความรัก ที่ฉันได้จากเธออย่างไร
ก็รู้ดีว่าไม่พอ แต่ขอทำให้ดีที่สุด

ขอบคุณที่รักกัน...
ขอบคุณทุกครั้งที่คอยกอดฉัน
ในวันที่ปัญหา ถาโถมเข้ามาใส่
จะตอบแทนความรัก ที่ฉันได้จากเธออย่างไร
ก็รู้ดีว่าไม่พอ แต่ขอทำให้ดีที่สุด

ขอบคุณในความรัก ที่หาไม่ได้จากที่ไหน
จะรักเธอให้มากพอ และขอทำให้ดีที่สุด.

 

...ฉัน...